PROFIT...

Un olvido imperdonable

ESQUIVANDO TIROS

Aunque papá se ha escondido porque es algo cobardica, yo que soy más joven y temerario sigo al pie del cañón -bueno, esquivándolo mejor-, y aquí os traigo uas líneas... Venga papi, sal de ahí...

UN OLVIDO IMPERDONABLE

Parece mentira, pero ni los más prestigiosos medios en los ecos de sociedad y entretenimiento o las gacetas ilustradas que se editan en la localidad, se han hecho eco de la gran batida al jabalí que se llevó a cabo el pasado dia 4 de Octubre, sábado, con la participación de las mejores escopetas locales y una muy buena representación de la contorná.

Se pudieron abatir tres marranos, uno de ellos rollizo y hermoso, y para los que no pudieron pegar ni un tiro y se volvieron pronto les esperaba en el jubilao un suculento aperitivo, aunque se hizo esperar la ollica de puerco en espera de los dirigentes que venian con los marranos en la mano.

Y siendo como es la caza una de las primeras actividades que realiza el hombre desde la prehistoria, creo que más que la jodienda, resulta un poco extraño que no se haya editado ni una sola linea de tal evento, lo que demuestra que la imagen del cazador, oficio cada día más denostado, sufre de horas bajas y cada día haya menos licencias.

Desde el perdigacho un homenaje a ese denostado oficio en el que se tienen más gatillazos que Pepito Piscinas, que algunos se alegrarán de no soportor perdigones y otros vivirán con el gusanillo de no poder soltar la perdigoná .

¡¡¡SI OBELIX LEVANTARA LA CABEZA!!!

Gansín

LO QUE DE VERDAD HACÍAN LOS GRIEGOS EN ALCUBLAS

El domingo pasado nos sorprendió a todos con la presencia de unos misteriosos visitantes que iban por el pueblo con sus cámaras y hablando en extranjero "¿Quiénes serán?¿Qué hacen en el pueblo?".



Muy pronto el Daily Planillo´s Herald nos sacó de dudas publicando la noticia: que si tal y cual.... el mediterráneo,.... el interior.... árboles....



Pero lo cierto es que ese equipo de reporteros investigadores no se hallaban en Alcublas para eso que contaron, sus fines eran otros mucho más secretos. Nuestra amiga Torcaz, que vive cerca de Tribulete, pudo escuchar algo, aunque en griego, y me lo ha contado por si podemos entender algo. Yo, por lo poco que se de idiomas, y que tal como dice el anónimo de la anterior noticia, de inteligencia tengo muy poca -seguramente tan poca como gracia-, creo que está relacionado con algo de un rey y una misteriosa entrega....

Ήταν Don Jaime με 100 ιππότες του Puig δρόμο, όπου ο στρατός του είχε τη διάσωση πολιορκείται από την Moors στη Βαλένθια, όταν έφθασε μια πόλη που ονομάζεται Alcublas. Με την είσοδο του χωριού ζήτησε από το λαό για την πορεία προς τα εμπρός για να πάει πιο γρήγορα για να Puig de Santa Maria. Με ταπεινότητα ο επικεφαλής αυτών των φτωχών αγροτών τους έδειξε τη διαδρομή που θα ακολουθήσει, αλλά όταν πήγαν από υπερήφανοι για τα άλογα τους, με τον βασιλιά στο κεφάλι, ο επικεφαλής των αγροτών, πονηρώς πλησίασε και πάλι και τους είπε εμπιστευτικά Midway στρατεύματα μουσουλμάνοι περίμεναν για μια ενέδρα, και ότι αν ήθελαν θα τους καθοδηγήσει κατά μήκος μιας διαδρομής η οποία, αν και κάπως περισσότερο, να αποφευχθεί η συνάντηση με τον εχθρό. Δέχτηκε την προσφορά εύκολα ο μονάρχης πολεμιστής, και σε αντάλλαγμα το οπλαρχηγός είπε: - "Κάνε μου μια ανταμοιβή, εγώ, ο James την κατακτητή, θα το χορηγήσει." - "Είστε πολύ ευγενής κύριε, αλλά δεν πρέπει να ενοχλεί ...". - "Αυτό δεν είναι ενόχληση, είναι θα μου: pedidme επιβράβευση και είστε" - "Λοιπόν, αν επιμένετε ... εκατό κέρματα, Θεέ μου, θα είναι επαρκής," απάντησε η Moor. - "Αδύνατο", είπε ο μονάρχης wincing Aragonese στο σπίτι του στη Βαρκελώνη, ο οποίος είχε τριφτεί η παροιμιώδης racanería που αποδίδεται σε Καταλανούς από αμνημονεύτων χρόνων, "Αλλά αν φέρω εδώ στο άλογο μου, κάτι που σίγουρα θα αρέσει και ότι μου αξίζει εκατό κομμάτια, "απάντησε ο μονάρχης ενώ πονηρώς winked σε άρχων του, ο οποίος με μεγάλη επιδεξιότητα περπάτησαν σε μία από τις πακέτο άλογα του βασιλιά, και εξετάζοντας προσεκτικά τα εφόδια αφαιρεθεί ένα από τα τα πολλά ξυλόγλυπτα και φορώντας το κλείσετε. - "Εδώ, στο ευγνωμοσύνη μου δώσει αυτήν την εικόνα της Παναγίας της υγείας, τον οποίο λατρεύουν και εγώ πάντα φέρουν μαζί μου για να με κρατήσει από όλα τα κακά». - «Αχ, κύριε, δεν μπορώ να αποδεχθώ ένα τέτοιο μεγάλο δώρο για να μου δώσει εκατό κομμάτια που εγώ θα εγκατασταθούν, εγώ δεν θα κατάχρηση ευγνωμοσύνη σας," απάντησε ο οπλαρχηγός Moor βλέποντας φέρουν ανταμοιβή τους. - "Οχι, δεν," απάντησε Don Jaime, clutching κράνος του από τον δράκο και άρχισαν να παρουσιάζουν ενοχλήσεις, δεν είναι κατάχρηση, μπορείτε να τραβήξετε τη φωτογραφία, είμαι πάρα πολύ ευγνώμων. " - "Δεν υπάρχει τρόπος, δεν μπορώ να κύριε Valedora σας στερεί από τόσο μεγάλες για την υγεία σας, εγώ, ένας ταπεινός αγρότης Moor ...". - "Σας έχω πει να λάβει την Παναγία και δεν μιλάμε περισσότερο ..." - "Κέρματα Πενήντα;" - "Οχι" - "Είκοσι πέντε;" - "Η Παναγία" - "Δεκαπέντε και δύο Barchilla σιτάρι ...?" - "Δεν ..." - "Επειδή είμαι μουσουλμανικές και δεν μπορώ να τραβάτε φωτογραφίες ..." - "Τότε θα γίνει Χριστιανός και chimpún" - "Οχι" - "Κι αν" - "Δεν ..." - "Κι αν ..." Και έριξε μια επίσημη ταξίδι προς το κέντρο, και όλα έγιναν εμπλακεί σε μία μάχη Mamporros Alcublas: Moors τρέχει σε κύκλους με τα μανίκια σηκωμένα και βασιλιάς djellaba και τους άνδρες του πίσω από την εικόνα της Παναγίας: - "Κι αν" - "Οχι" - "Κι αν" - "Οχι" ... Ένα ενώ ήρθε αργότερα Don Jaime με πληθυσμό υποδοχής του: ένας βοσκός καθοδηγώντας τον σε μέση ηλικία. Επιστροφή στην σκιά μιας μουριάς, ήταν το κύριο χωριό με ένα ζευγάρι τεράστια χτυπήματα στο κεφάλι, δεμένα σαν μια μπάλα δίπλα στο δρόμο, και δίπλα σε ένα τεράστιο βράχο, ένα μικρό ζωγραφισμένο ξυλογλυπτική με μια σημείωση βιαστικά γραμμένα σε γοτθική γραφή, η οποία έγινε το σύνθημα του πληθυσμού από εκείνη την ημέρα: "Στη συνέχεια θα γίνει Χριστιανός και chimpún ..."

¿Chimpún?¿De qué me suena a mi eso....?

BUY, BUY, BUY, LA QUE ESTÁ LIANDO ZAPATERO...

Yo que soy perdigacho viejo no sé por qué se arma tanto "revuelo" ni de que se alteran tantas voces que "pían" alarmadas porque se dice que anda revuelto el mundo del amor: puede que sea que el que todo el día vayan detrás de mí intentando darme unos perdigonazos me haya vuelto insensible, o que eso mismo me haga plantearme las cosas menos en serio que a otras aves del lugar. Lo que tengo claro es que frivolizo, que no insulto, y que me río hasta de mi sombra.

¡Ah!, y se me olvidaba: el blog no lo escribo para que sea leído. Lo escribo porque me da la gana.

GACETA
Del it. gazzetta).
1. f. Publicación periódica en la que se dan noticias comerciales, administrativas, literarias o de otra índole.
2. f. En España, nombre que tuvo durante muchos años el diario oficial del Gobierno.
3. f. coloq. correveidile.
mentir más que la ~.
1. loc. verb. coloq. Mentir mucho.


GACETILLA

(Del dim. de gaceta1).
1. f. Parte de un periódico destinada a la inserción de noticias cortas.
2. f. Cada una de estas mismas noticias.
3. f. coloq. Persona que por hábito e inclinación lleva y trae noticias de una parte a otra.

SÁTIRA
(Del lat. saty̆ra).
1. f. Composición poética u otro escrito cuyo objeto es censurar acremente o poner en ridículo a alguien o algo.
2. f. Discurso o dicho agudo, picante y mordaz, dirigido a este mismo fin.

SATÍRICO, -CA

(Del lat. satyrĭcus).
1. adj. Perteneciente o relativo a la sátira.
2. adj. Dicho de un escritor: Que cultiva la sátira. U. t. c. s.
3. adj. Perteneciente o relativo al sátiro.